środa, 26, wrzesień 2018

Stanowisko WZSS ws. nowelizacji ustaw

Zaprzyjaźniony Wielkopolski Związek Strzelectwa Sportowego wypracował stanowisko dot projektów ustaw 'broniowych' procedowanych poprzez nasz rząd. Pracujemy wspólnie z WZSS (coraz ściślej) nad strategią dotyczącą tych szkodliwych działań MSWIA oraz KGP.

 

 Zarząd Wielkopolskiego Związku Strzelectwa Sportowego, na swoim posiedzeniu w dniu 19 sierpnia 2018 roku, postanowił wyrazić sprzeciw oraz podjąć dozwolone prawem działania wobec zmian prawnych Ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (Dz.U. z 2017 poz. 1839 z późn. zm.), które wynikają z projektu Ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, wynikających jednocześnie z procesu implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/853 z dnia 17 maja 2017 roku zmieniającej Dyrektywę Rady Europy z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni 91/477/EWG. Proces legislacyjny tej ustawy jest dostępny na stronach MSWiA pod tym linkiem: 

Projekt ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

Swoje stanowisko Zarząd Związku przyjął Uchwałą nr 29 / 2018 Zarządu Wielkopolskiego Związku Strzelectwa Sportowego z dnia 19 sierpnia 2018 r. w sprawie stanowiska Zarządu Wielkopolskiego Związku Strzelectwa Sportowego wobec projektu zmian Ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji, wynikających z implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/853 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającej Dyrektywę Rady Europy z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni 91/477/EWG.

Nie jest to pierwsze działanie Zarządu Związku w tej sprawie. Przypominamy treść artykułu z dnia 2 grudnia 2015 roku: "Stanowisko Zarządu WZSS w sprawie dyrektywy UE 91/477/EWG". Wtedy wyraziliśmy swój sprzeciw w trakcie procesu legislacyjnego samej dyrektywy unijnej. Również wówczas Zarząd Związku swoje stanowisko wyraził w: "Uchwale nr 21 / 2015 Zarządu Wielkopolskiego Związku Strzelectwa Sportowego w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie stanowiska Zarządu Wielkopolskiego Związku Strzelectwa Sportowego wobec projektu zmian Dyrektywy Rady Europy z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (91/477/EWG)". 

Poniżej pełny tekst Stanowiska

STANOWISKO 

WIELKOPOLSKIEGO ZWIĄZKU STRZELECTWA SPORTOWEGO 

w sprawie implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/853 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającej Dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni.

Do dnia 15 września 2018 roku włącznie Polska powinna dokonać implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/853 z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 357 z dnia 23.10.2017 roku). Aktualnie obowiązująca ustawa o broni i amunicji jest anachroniczna, niespójna i nieprecyzyjna, co powoduje rozbieżności w stosowaniu prawa pomiędzy różnymi regionami Polski, dlatego też z nadzieją oczekiwaliśmy, iż przy okazji implementacji wspominanej wyżej Dyrektywy uchwalona zostanie nowa ustawa. Niestety, dotychczasowe działania MSWiA pozwalają przyjmować, że tak się nie stanie. Co gorsza, MSWiA przyjmuje najgorszy z możliwych wariantów najgorszego z rozwiązań – nowelizację ustawy o broni i amunicji poprzez implementację Dyrektywy bez zastosowania żadnego z wyjątków, które z takim trudem udało się wypracować z niektórymi nurtami prezentowanymi wewnątrz Komisji Europejskiej.

Jesteśmy nie tylko rozczarowani takim obrotem sprawy, ale czujemy się zwyczajnie oszukani. MSWiA propozycją zmiany prawa o broni i amunicji realizuje wszystkie kagańcowe postulaty wyrażone w Dyrektywie, nadgorliwie wprowadzając dodatkowe obostrzenia. Jak bowiem inaczej można oceniać to, że Polska z jednej strony przystępuje do postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności Dyrektywy, wywołanego skargą rządu Republiki Czeskiej, z drugiej zaś strony proponuje zaimplementowanie Dyrektywy bez zastosowania wywalczonych przez nas z takim trudem odstępstw? Dodatkowo obawiamy się, iż tak znowelizowana ustawa o broni i amunicji, ze względu na przeniesienie do jej treści nieznanej w naszej kulturze prawnej „zideologizowanej nowomowy”, którą posługuje się Dyrektywa, powiększy luzy interpretacyjne i będzie stanowiła przyczynek do konfiskaty legalnie posiadanej przez Polaków broni palnej.

Konsekwencją proponowanych przez MSWiA zmian w ustawie o broni i amunicji będzie faktyczne utrudnienie, a w niektórych przypadkach wręcz unicestwienie części konkurencji strzelectwa dynamicznego, należących do szerokiej rodziny strzelectwa sportowego. Sekcje czy wręcz całe kluby strzeleckie, zajmujące się dzisiaj tą gałęzią strzelectwa sportowego, uczące odpowiedzialnego posługiwania się bronią palną, pozwalają wielu ludziom na rozwijanie ich pasji, które propagują postawy patriotyczne i stanowią naturalne zaplecze dla organizacji proobronnych, a w konsekwencji dla WOT; stracą rację bytu i będą musiały znacząco ograniczyć swoją działalność lub w niektórych przypadkach zostać rozwiązane.

Mając na uwadze powyższe, jako absolutne minimum oczekujemy zaimplementowania Dyrektywy wyłącznie w koniecznym do wprowadzenia zakresie i z zastosowaniem wszystkich przewidzianych nią odstępstw, a także rezygnacji z wprowadzenia przy tej okazji obostrzeń, które z Dyrektywy nie wynikają.

I. Analiza prawna zasadności implementacji Dyrektywy UE

9 sierpnia 2017 r. rząd Republiki Czeskiej skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skargę o stwierdzenie nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/853  z dnia 17 maja 2017 r. zmieniającej dyrektywę Rady 91/477/EWG w sprawie kontroli nabywania i posiadania broni (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej C 357 z dn. 23.10.2017 r.) W sprawie tej toczącej się pod sygn. C-482/17 nie wydano dotychczas merytorycznego rozstrzygnięcia. Skarżący zarzucił prawodawcy europejskiemu naruszenie zasady proporcjonalności, zasady pewności prawa, zasady niedyskryminacji, a argumentem wiodącym uczynił naruszenie przez Parlament i Radę zasady kompetencji przyznanych, wywodząc, że zaskarżona dyrektywa została przyjęta na podstawie art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, mimo iż jej celem nie jest usunięcie barier na rynku wewnętrznym, lecz wyłącznie zapobieganie przestępstwom i terroryzmowi. Prawodawca Unii nie ma tymczasem uprawnienia do przyjmowania środków harmonizacji w tej dziedzinie. Przywołane stanowisko Republiki Czeskiej zostało poparte przez Rzeczpospolitą Polską występującą w przywołanej w sprawie w charakterze interwenienta zgodnie z Regulaminem postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. Powyższa okoliczność jest nie do pogodzenia z opublikowanym w dniu 16 kwietnia 2018 r., a następnie zmienionym w dniu 3 sierpnia 2018 r. projektem ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Autor projektu proponuje bowiem wdrożenie do porządku krajowego Dyrektywy 2017/853 bez uwzględnienia dopuszczonych w niej odstępstw (implementacja pełna), a jednocześnie – co wyżej zauważono – przyłącza się przed sądem unijnym do stanowiska, jakoby sama Dyrektywa była nieważna. Całkowita rozbieżność poglądów wyrażanych przez rząd RP w tej samej sprawie przeczy założeniu o konsekwencji ocen prawodawcy, czyli przekonaniu, że za systemem prawa stoi spójny system wartości, który to prawo wyraża. Ujawniona niekonsekwencja nie znajduje racjonalnych wytłumaczeń zwłaszcza w kontekście bezwzględnego charakteru orzeczenia o nieważności aktu prawa unijnego, tj. uznania o nieważności z mocą wsteczną (ex tunc). Biorąc pod uwagę skutki hipotetycznego rozstrzygnięcia Trybunału Sprawiedliwości, rząd polski proponuje zatem transpozycję Dyrektywy, która w jego mniemaniu jest aktem niebyłym. 

Nie może umknąć uwadze uczestników procesu legislacyjnego, że przyjęcie najsurowszych standardów regulacji wyrażonych w Dyrektywie 2017/853  bez uwzględnienia dopuszczonych w niej odstępstw stwarza realne niebezpieczeństwo powstania zjawiska odwrotnej dyskryminacji (inaczej dyskryminacji à rebours) polegającego na stawianiu przez przepisy krajowe podmiotów z innych państw członkowskich w sytuacji lepszej od bezpośrednich adresatów przepisów. Następstwem tego zjawiska może być poddawanie się przez obywateli RP ustawodawstwu państw, w których zaplecze prawne dla podejmowania niektórych aktywności (np. uprawiania strzelectwa sportowego) będzie dogodniejsze. 

II. Analiza prawna skutków projektu ustawy w obecnym kształcie.

Wprowadzenie w życie ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym w kształcie przedstawionym w projekcie MSWiA będzie miało negatywne skutki: a) ekonomiczne, b) społeczne, c) w dziedzinie obronności i d) bezpieczeństwa wewnętrznego. W wyniku uchwalenia ustawy w proponowanym kształcie przestaną być organizowane zawody w niektórych dyscyplinach strzeleckich: IPSC, IDPA oraz 3GUN. Zatrudniane przez organizatorów osoby stracą pracę, co negatywnie przełoży się także na zatrudnienie w firmach, choćby zlokalizowanych przy strzelnicach. Ustawa w proponowanym kształcie wpłynie negatywnie bezpośrednio na sprzedaż produktów polskich firm zbrojeniowych, takich jak FAM Pionki SA i FB Radom SA. Przykładowo na Mistrzostwach Wielkopolski w Strzelbie IPSC wystrzelono ponad 22 000 sztuk amunicji wyprodukowanej w FAM Pionki SA. (przy średniej cenie 1 zł zł za sztukę daje to 22 tysiące złotych). Jeśli weźmiemy pod uwagę treningi strzelców, będzie to liczba przekraczająca 100 tysięcy amunicji tylko dla potrzeb przygotowania i odbycia jednych zawodów. Rynek cywilny dla zakładów zbrojeniowych stanowi rezerwę produkcji na czas wojny. Tego typu strategia stosowana jest między innymi w Czechach, które produkują około dwóch milionów sztuk broni strzeleckiej rocznie.  Zmniejszenie się środowiska strzeleckiego będzie skutkowało mniejszym zainteresowaniem służbą w wojsku, w tym w WOT, oraz innych formacjach uzbrojonych. Niższy poziom umiejętności strzeleckich w społeczeństwie będzie skutkował wydłużeniem czasu szkolenia rekrutów. Propozycja zabronienia przenoszenia przez sportowców broni załadowanej negatywnie wpływa na bezpieczeństwo publiczne. Przewożenie broni na zawody i treningi wymaga zabezpieczenia tej broni przed zaborem np. przez przestępców. Negatywne skutki tak przygotowanej ustawy można zneutralizować, wprowadzając implementację Dyrektywy UE tak, by w minimalnym stopniu zmieniała aktualne przepisy z wykorzystaniem wszystkich możliwych odstępstw na korzyść strzelców sportowych. Przepisy Dyrektywy zostały ustalone jako kompromis europejskich środowisk strzelectwa sportowego z KE w taki sposób, by różnorodne dyscypliny sportu strzeleckiego mogły się dalej rozwijać.

III. Propozycja zapisów zgodnych z Dyrektywą UE

Skala problemów będących skutkiem projektu ustawy jest praktycznie niezmierzona, ograniczamy się zatem do podkreślenia najistotniejszych kwestii. Przede wszystkim przepisy projektu ustawy nie implementują przepisów unijnych, ponieważ nie odpowiadają regulacjom zawartym w Dyrektywie UE. Bezpodstawnie zmieniają materie już unormowane w prawie polskim, których pozostawienie w niezmienionym kształcie zaleca prawo unijne.

Przykłady braków projektu ustawy MSWiA względem przepisów Dyrektywy UE:

1. Strzelcy sportowi mogą posiadać broń zaprojektowaną do celów wojskowych strzelającą ogniem pojedynczym (samopowtarzalną) (broń kategorii: A6) bowiem uczestniczą w zawodach, które wymuszają na zawodnikach używanie takiej broni:

„Państwa członkowskie mogą wydawać pozwolenia strzelcom sportowym na nabycie i posiadanie samopowtarzalnej broni palnej sklasyfikowanej w kategorii A pkt 6 lub 7(…)” – podstawa prawna: załącznik I pkt A6 Dyrektywy UE; (16) i (22) preambuły Dyrektywy UE;

2. Strzelcy sportowi mogą posiadać magazynki powiększone (kat broni: A7):

„Państwa członkowskie mogą wydawać pozwolenia strzelcom sportowym na nabycie i posiadanie samopowtarzalnej broni palnej sklasyfikowanej w kategorii A pkt 6 lub 7(…)” – podstawa prawna: załącznik I pkt A7 Dyrektywy UE; (16), (22) i (23) preambuły Dyrektywy UE;

3. Strzelcy sportowi mogliby posiadać broń kategorii A8 pod warunkiem zastosowania trwałej przeróbki tej broni uniemożliwiającej jej skrócenie poniżej 60 cm (w myśl obowiązującej zasady lex retro non agit) – podstawa prawna: załącznik I pkt A8 Dyrektywy UE; (16), (22) i (23) preambuły Dyrektywy UE;

4. Strzelcy sportowi mogą nosić broń załadowaną z uwagi na ich własne bezpieczeństwo i bezpieczeństwo publiczne zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami – podstawa prawna: (3) preambuły Dyrektywy UE; Uprawnienie do noszenia broni przez strzelców sportowych w stanie załadowanym winno znaleźć się w projekcie ustawy MSWiA.

5. Strzelcy sportowi nie mają obowiązku okazywania nabytej broni podczas jej rejestracji przed organem wydającym pozwolenie na broń. Przepisy Dyrektywy nie wymagają tej czynności, zwracając uwagę na wymianę informacji drogą elektroniczną pomiędzy właściwymi podmiotami – podstawa prawna: (10) preambuły Dyrektywy UE. Konieczność osobistego stawiennictwa w siedzibie organu i okazania broni – oprócz problemów logistycznych i dodatkowych kosztów obciążających jej posiadacza – generuje zagrożenie wynikające z ewentualności zaboru broni palnej podczas przemieszczania w kontekście pkt 4. powyżej.

6. Strzelcy sportowi nie muszą przechodzić okresowych (co 5 lat) badań lekarskich. Dyrektywa nie nakłada takiego obowiązku na sportowców. Strzelcy sportowi zgodnie z obecnymi przepisami przechodzą weryfikację co 1 rok na podstawie przepisów wewnętrznych Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego , nie co 5 lat jak wymaga tego UE – podstawa prawna: (11) preambuły Dyrektywy UE, art 6 pkt 7 Dyrektywy UE;

7. Strzelcy sportowi powinni mieć możliwość zrzeszania się w podmiotach, które posiadają osobowość prawną – zgodnie z przepisami ustawy o sporcie. 

W tym celu wprowadzony powinien zostać przepis wskazujący wprost na taką możliwość. Zapis z obecnie obowiązującej ustawy o broni i amunicji jest nieprecyzyjny, bowiem użyte pojęcie „stowarzyszenie” nie posiada legalnej definicji (Art. 10 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji). W konsekwencji powoduje to problemy interpretacyjne. – podstawa prawna: ustawa o sporcie (dnia 25 czerwca 2010 r.) Art 3. ust. 1 i 2.

Niniejsze stanowisko nie wyczerpuje całej problematyki wadliwości proponowanych przepisów, z uwagi na złożoność problemu.

Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do powstania niniejszego stanowiska, a w szczególności następującym osobom:

  1. Szymon Anders – Strzelecka Fundacja Sportowa, Klub Strzelecki "DEFENDU" Sp. z o.o.
  2. Zbigniew Baszczuk – Stowarzyszenie "DYWIZJON" w Poznaniu
  3. Mateusz Dziubek – Wiceprezes Urzędujący Wielkopolskiego Związeku Strzelectwa Sportowego
  4. Wojciech Gortych – Klub Strzelecki "DEFENDU" Sp. z o.o.
  5. Jakub Kruczek – adwokat - Kruczek & Grześkowiak Kancelarie Adwokackie, 61 - 712 Poznań, ul. Wieniawskiego 5/9 pok. 206
  6. Bartłomiej Musiał – radca prawny, Klub Strzelecki LOK "VIS" Gostyń
  7. Błażej Siwek – radca prawny - Kancelaria Radcy Prawnego Błażej T. Siwek, 60 - 281 Poznań, ul. Konfederacka 5/5, Sekcja Strzelecka Wojskowego Klubu Sportowego "GRUNWALD" w Poznaniu

 

Zachodniopomorski Związek Strzelectwa Sportowego, (ZZSS) jest związkiem sportowym w rozumieniu powszechnie obowiązujących przepisów prawa, mającym na celu rozwój i upowszechnianie kultury fizycznej w zakresie sportu strzeleckiego na terenie Pomorza Zachodniego. 

Newsletter

Jeśli chcesz być na bieżąco z planowanymi zawodami lub aktualnościami strzeleckimi, zapisz się do naszego newslettera

captcha 

Wolne od SPAMu!